Goju-Ryu stage met Sensei Bakkies Laubscher 23/24/25 april 2010   door Johan Dries          

 Op 23, 24 en 25 april 2010 was het weer zover: trainingsstage met sensei Bakkies Laubscher van Zuid Afrika. We hadden geluk want door de vulkaan uitbarsting in IJsland hadden de vliegtuigen een kleine week aan de grond gestaan. Sensei Bakkies zat op één van de eerste vluchten naar Londen en stond dus op vrijdagavond voor ons in de sportzaal van Nuclea.

We begonnen natuurlijk met de traditionele opwarming maar die vloeide al snel over in meer intensieve oefeningen. De eerste Goju-Ryu push-ups gingen wel goed maar na een tijdje gaan die toch niet meer zoals het moet. Dan maar wat springen tussendoor met de voeten tussen de handen. Dan nog wat push-ups, niet rustig aan maar sneller! En hij laat zien dat het snel kan, heel snel! Jawel hoor, het zweet is er en het zal blijven komen maar eerst buikspieren. Net een beetje anders en net een beetje langer. Tot de meesten al eens moeten overslaan omdat het gewoon niet meer lukt. Daarna basis technieken, eerst één techniek daarna kombinaties waarbij ook verplaatsingen de nodige aandacht kregen. Net iets anders dan anders en dus moeten we ook onze mayonaise weer gebruiken. De meeste technieken eerst één keer; om te oefenen. Daarna 2 keer en 3 keer en vooral zo snel mogelijk, om ons niet te laten afkoelen natuurlijk! De belangrijkste boodschap van deze training moet wel het volgende geweest zijn: “schouders achter en af”. Steeds weer, van begin tot einde! Verder is het wel duidelijk dat het heel snel kan en dat Sensei Bakkies in spoken gelooft.

 Zaterdag was ik er zelf niet bij. Het volgende heb ik van anderen gehoord. ’s Morgens stond in het teken van de kata ‘gekisai dai ichi’: stukken uit de kata zijn behoorlijk intensief geoefend. In de namiddag is vooral ‘tai sabaki’ gedaan: veel verplaatsingen met draaien en gecombineerd met andere technieken. De meeste aanwezigen hebben het goed gevoeld aan de voeten, dat was op zondag duidelijk te merken.

Zondag ochtend was het training voor bruine en zwarte banden. Na de traditionele opwarming was er tijd voor kata Seiyunchin. Ook deze kata werd in stukken uitgelegd tot in detail, even langzaam geoefend en vervolgens met kracht en ook snel. Sensei Bakkies vroeg ons wat het verschil was tussen kata en turnen. Bij turnen gaat het om de bewegingen, bij kata ook maar nog veel meer: de kracht, de concentratie, de ademhaling en de spirit zijn eveneens essentieel (en wie weet wat mis ik hier nog ...). Om koffie te maken heb je water en koffie nodig, als je iets mist, heb je geen koffie. Bij karate is dat ook zo maar dan met vele ingredienten. Met Sensei Rudy werden diverse toepassingen gedemonstreerd en dat heeft Sensei Rudy goed gevoeld. Hij heeft letterlijk een hand-tekening van Sensei Bakkies op zijn bil gekregen, zelfs in de namiddag zag je die nog staan! Enorm ... adembenemend.

Zondag namiddag stonden er enkel nog zwarte banden in de zaal; met 18 waren we. “Hebben we Sanchin al gedaan dit weekend?” Sensei Bakkies dacht er anders over: een intensieve training met basistechnieken, snelheid en verplaatsingen. Eerst de traditionele opwarming, daarna Goju-Ryu push-ups afgewisseld met springen met voeten tussen de handen. Een paar bewegingen van vrijdag werden herhaald: heel even oefenen en dan full speed en power, met kia. Al gauw gingen we de combinaties ook met partner doen. “Snel! ... Sneller!” “Hou die arm tegen!” “Het gezicht van uw partner moet roder zijn dan uw eigen gezicht!” Als we zo doorgaan, val ik hier na een uur halfdood neer. We gingen door, met moeilijkere combinaties maar toch basistechnieken. Iedereen had volgens mij zijne 2^de motor nodig want het zweet vloeide rijkelijk. Zo gingen we door tot het einde. Dit was geen gewone training ... dit was een ervaring. Tenminste voor mij toch en ik hoop voor alle anderen ook.

Sensei Bakkies, Sensei Patrick en Sensei Mieke: bedankt voor de trainingen en de organisatie.

Johan Dries  

 Terug.